طراحی داخلی مناسب  

طراحی داخلی به ناچار از تعريف معماری فضا پا فراتر می نهد.يك طراح داخلی بايد هنگام برنامه ريزی جهت نظم دادن به فضا،مبله كردن و آرايش آن،هم از خصوصيات بالقوهء بنا در زمينهء اصلاح و آرايش آگاه باشد و هم بر ويژگيهای معمارانهء آن وقوف كاملی داشته باشد.
روی اين اصل طراحی فضای داخلی،نياز به درك نحوهء شكل گيری فضا توسط نظام ساختمانی بنا و تعريف آن دارد.با چنين نگرشی طراح قادر خواهد بود تا عملاً با يك فضا كار كند،به همان شكل آن را ادامه دهد و تركيبی را كه در مقابل ويژگيهای ضروری يك فضای معماری قرار مي گيرد،ارائه دهد.پس می توان به اين صورت عنوان نمود كه طراحی داخلی فصلی است بين معماری و دكوراسيون داخلی. طراحی فضاهای داخلی در صورتی كه بدون در نظر گرفتن هدف و عملكرد فضاها و چگونگی ارتباط و تركيب آنها با يكديگر انجام پذيرد،تنها يك چهار ديواری و يا مجسمه ای را به وجود می آورد كه از حيث فضاهای داخلی،اصولی و قابل قبول نمی باشد.

طراحی موفق دارای فضاهای داخلی مطلوب بوده و چگونگی و تركيب عناصر دو بعدی و سطوح افقی و عمودی آن فضاهای مطلوب را تشكيل داده و موجب زيبائی و قابل استفاده شدن هر چه بهتر ساختمان خواهد گرديد.

هدف طراحی داخلی نيز،بهبود عملكرد فيزيكی و روانی و دستيابی به اصول زيبايی شناسانهء فضای داخلی است.پس وظيفهء طراح اين است كه از لحاظ مادی و معنوی محيطی به وجود آورد كه مطلوب زندگی فردی و اجتماعی كارفرما باشد.اوست كه تصميم می گيرد از چه عناصری استفاده كند و چگونه آنها را در طی روند طراحی مرتب كند. تغييرات دائم و پيچيده در زمينهء اين رشته،طراحی داخلی را با حرفه های در ارتباط با آن تطابق و آميخته نموده است.در رتبهء اول معماری به طور ويژه و در مراتب ديگر،طراحی صنعتی،طراحی نمايشگاهی،طراحی صحنه و رشته های مرتبط،با اين رشته در ارتباط هستند.

طراحی داخلی،شامل برنامه ريزی،نقشه كشی و طراحی فضاهای داخلی يك بناست.اين محيط های فيزيكی،جوابگوی نيازهای اساسی ما نظير سرپناه و حفاظ بوده،زمينه را برای انجام فعاليتهايمان آماده كرده و نحوهء انجام آنها را تحت الشعاع قرار می دهند